Pagsasao a Sardo

Manipud iti Wikipedia, ti nawaya nga ensiklopedia
Lumaktaw idiay: pagdaliasatan, biruken
Sardo
Sardu, Limba / Lingua Sarda
Patubo iti Italia
Rehion Sardinia
Patubo a mangisasao
ca. 1 a riwriw (1993–2007)[1]
Opisial a kasasaad
Opisial a mangisasao
 Sardinia
Pakabigbigan a minoridad
a pagsasao
Nagalagad kodigo ti Limba Sarda Comuna
Kodkodigo ti pagsasao
ISO 639-1 sc
ISO 639-2 srd
ISO 639-3 srdmangiraman a kodigo
Agmaymaysa a kodkodigo:
sro – Kampidanes
src – Logudores
Linguaesperio

51-AAA-s +(Korso-Sardo)

51-AAA-pd & -pe
Sardinia Language Map.png
Dagiti pagsasao ken dialekto ti Sardinia. Ti Sardo ket namarisan ti duyaw ken kahel.
Aglaon daytoy nga artikulo kadagiti simbolo ti ponetiko ti IPA. No awan ti maitunos a suporta ti panangipaay, mabalin a makitam dagiti marka-ti-saludsod, kahon, wenno sabali pay a simbolo imbes a dagiti karakter ti Unicode .

Ti Sardo (Logudores: sardu/saldu, limba sarda Kampidanes: asardu/sadru, lingua sarda) ket pagsasao a Romanse ket insasao ti kaaduan iti isla ti Sardinia (Italia). IDaytoy ket isu ti kakonserbatibuan kadagiti sasao a Romanse iti termino iti ponolohia ken naindayegan iti Paleosardo a subestrato. Manipud idi 1997, dagiti pagsasao ti Sardinia ket nasalaknibanen babaen kadagiti rehional ken nailian a linteg. Adda met dagiti nadumaduma a naisurat nga algaden, a mairaman ti Limba Sarda Comuna (Kadawyan a Pagsasao a Sardo), ket napartuaten iti panagpadas a panangitipon kadagiti dua a karuay ti pagsasao. Daytoy nga alagaden ket kumadua nga opisial ti Italiano no maisasao idiay Sardinia.[2]

Dagit inota[urnosen | urnosen ti taudan]

  1. ^ Reperensia ti Sardo iti Ethnologue (maika-17 nga ed., 2013)
    Reperensia ti Kampidanes iti Ethnologue (maika-17 nga ed., 2013)
    Reperensia ti Logudores iti Ethnologue (maika-17 nga ed., 2013)
  2. ^ http://www.sardegnacultura.it/linguasarda/limbasardacomuna/

Dagiti nagibasaran[urnosen | urnosen ti taudan]

  • Massimo Pittau, La lingua Sardiana o dei Protosardi, Cagliari, 1995
  • Alberto G. Areddu, Le origini "albanesi" della civiltà in Sardegna, Napoli 2007
  • Gerhard Rohlfs, Le Gascon, Tübingen, 1935.
  • Johannes Hubschmid, Sardische Studien, Bern, 1953.
  • Max Leopold Wagner, Dizionario etimologico sardo, Heidelberg, 1960–1964.
  • Giulio Paulis, I nomi di luogo della Sardegna, Sassari, 1987.
  • Giulio Paulis, I nomi popolari delle piante in Sardegna, Sassari, 1992.
  • Massimo Pittau, I nomi di paesi città regioni monti fiumi della Sardegna, Cagliari, 1997.
  • Giuseppe Mercurio, S'allega baroniesa. La parlata sardo-baroniese, fonetica, morfologia, sintassi, Milano, 1997.
  • H.J. Wolf, Toponomastica barbaricina, Nuoro, 1998.
  • Eduardo Blasco Ferrer, Storia della lingua sarda, Cagliari, 2009.
  • Eduardo Blasco Ferrer, Paleosardo. Le radici linguistiche della Sardegna neolitica, Berlin, 2010.

Dagiti silpo ti ruar[urnosen | urnosen ti taudan]